Aba vertelt
Reacties van Abakoula Argalaless op de verschillende activiteiten van de Stichting Aman-Iman.
Volg Abakoula op
Wil je meer persoonlijke verhalen van Abakouala kijk dan op zijn weblog Isalan

| Maastricht, 21 december 2011. "Actie voor alleenstaande moeders" De feestdagen komen er aan en dan is het de tijd van verzoening en samenhorigheid. Er zijn talloze acties voor alleenstaande moeders die hun mannen verloren zijn tijdens een oorlog, maar wat doet het voor moeders die hun mannen verloren zijn door iets anders, zoals een verschrikkelijke ziekte of door een ongeluk en daardoor alleen zijn komen te staan met hun kinderen. Ik heb mijn radio vandaag even uit moeten zetten, omdat ik de hartverscheurende verhalen uit de Ivoorkust mij zo raken, dat ik het niet meer kan verdragen om het keer op keer te horen. Gelukkig komen er ook leuke verhalen van die jonge mannen uit Leiden, die zich voor de laatste week van december in het glazenhuis hebben laten opsluiten. |
Er komen ongelooflijke bedragen binnen, ingezameld door jong en oud, scholen, bedrijven, instellingen, sms-ers, twitter, facebook, hyves, via alle kanalen wordt geld ingezameld.Het zou fijn zijn als andere alleenstaande moeders niet vergeten worden, zoals mijn moeder die 31 jaar geleden haar man verloor door ‘’dorst’’. Tijdens het graven op zoek naar water is mijn vader om het leven gekomen. Mijn moeder moest toen alleen zorgen voor haar 4 kinderen. De helft van de dag besteedde zij aan water en hout halen.
Nu 31 jaar later is een van haar 4 kinderen bijna 5 jaar bezig om de droom van zijn omgekomen vader waar te maken, om een waterinstallatie voor die andere minstens 10.000 moeders en kinderen in het gebied waar het ongeluk van mijn vader 31 jaar geleden gebeurde, te realiseren.
Beste mensen, beste lezers begrijp de schrijver van dit verhaal niet verkeerd. Het klinkt alsof de schrijver van dit verhaal jaloers is of de actie voor deze moeders afkeurt, in tegendeel. In 2007 heb ik ook meegedaan om geld in te zamelen voor hetzelfde glazenhuis. Voor Serious Request ben ik toen op het koude Winterwonderland in Maastricht gaan schaatsen met het nummer van Serious Request op mijn rug, op scholen een sms- actie gehouden en nog meer.
In het zelfde jaar ben ik samen met een aantal vrienden iets anders gaan doen, ook voor moeders en kinderen die uren moeten lopen om vervuild water te halen.
Beste mensen, beste lezers de feestdagen komen er aan, tijd van verzoening, tijd voor elkaar, tijd voor samenhorigheid, tijd om te helpen. En als u Serious Request deze keer wil overslaan of nog iets over heeft, help dan de schrijver van dit verhaal en zijn vrienden. Help hen om het jaar 2012 een onvergetelijk jaar voor de regio Inadougoum te maken. Wij zijn na 5 jaar bijna klaar. Help de moeders van de regio Inadougoum.
Alles is welkom op ABN AMRO 57.69.16.970 (IBAN:NL65 ABNA 0576916978 BIC: ABNANL2A ) al vast bedankt.
Abakoula Argalaless
Van geitenhoeden en kamelen drijven tot ’n modern mens met hyves, facebook, twitteraar geworden.
8 april 2010 - Maastricht
Beste vrienden en sponsoren(donateurs),
Hier ben ik weer, het is een tijdje geleden dat ik iets van mij heb laten horen, ondanks de kredietcrisis gaat het heel goed met onze Stichting.
Onze laatste activiteiten waren heel goed afgerond met heel veel geld en lovende woorden van verschillende mensen.
De activiteiten waren van Robin SC; 6 meiden van een onderneming, percussiegroep Sangoma uit België, Waka-tour door verschillende kunstgaleries in Maastricht, het concert van SWL met Djembé- verloting gedoneerd door Wap, het concert van Studium General in AINSI te Maastricht en Afrikaanse markt in Cadier en Keer hebben voor de stichting € 2471,11 op gebracht.
Hier wil ik namens het hele bestuur en de vrijwilligers van de Stichting Aman-Iman en de bewoners van Inadougoum, alle mensen die eraan meegewerkt hebben en de donateurs natuurlijk, van harte bedanken.
Stichting Aman-Iman blijft groeien en in beweging, naast al deze activiteiten hebben wij van een 4-tal gulle organisaties een toezegging van 24.000 euro waar 4 duizend al over gemaakt zijn gekregen.
Ons tussenproject" waterfilters" heeft groen licht gekregen, het projectplan is klaar en zijn de deur uit naar verschillende organisaties, ook hier waren positieve reacties van binnengekomen.
Alles samengevat, in korte tijd is er heel veel gebeurd binnen de stichting Aman-Iman, ik kan alleen een ding tegen u zeggen, kredietcrisis of niet, de goede en gulle mensen blijven bestaan, en ik blijf erin geloven dat de droom van de mensen in Inadougoum snel zal uitkomen, dankzij u en de inzet van de mensen binnen de stichting Aman-Iman.
Nogmaals mijn hartelijke dank aan jullie allemaal, en tot de volgende keer.
Abakoula Argalaless, voorzitter Stichting Aman-Iman(water=leven)

18 oktober 2009 - ValkenburgBeste Peter,
Aan alle organisatoren van het Mergelfestival,
Na een dag, die begon met heel wat fris en koud, na gehak en getrommel zagen wij de zon omhoog komen. Wij moeten luisteren naar de schepper, maar deze dag heeft de schepper ook naar de kunstenaars, die hun kunst uit de mergel laten verschijnen, geluisterd. Dat bewijst dat de schepper ook van kunst houdt. Deze kunstenaars doen het voor een goed doel, de verbondenheid tussen mens en de aarde, tussen mergel en de mens.
Het resultaat van deze dag was overweldigend, een samenwerking tussen beeld en geluid, tussen schepper en kunstenaars. De liefde tussen mergel en de mens, heeft de zon en het publiek naar zich toe getrokken dat deze dag een bijzondere dag heeft gemaakt, deze dag heeft 1700 euro voor de stichting Aman-Iman opgebracht.
Beste kunstenaars en organisatoren van deze dag, deze wijze woorden komen uit de woestijn waar de mergel zo droog als een kei is, maar door jullie inzet voor dit gebied wordt de mergel daar ook zo nat als klei.
Namens het hele bestuur en vrijwilligers van de stichting Aman-Iman en de bewoners van Inadougoum wil ik jullie bij deze van harte bedanken voor jullie inzet voor deze mensen.
Met vriendelijke groeten
Abakoula Argalaless - voorzitter Stichting Aman-Iman (water=leven)
27-06-2009, NATO Basis Geilenkirchen Duitsland
''Ieder mens is uniek''
Wie had het kunnen voorspellen, dat een geitenhoeder en kamelendrijver uit Inadougoum
te Niger een Koninklijke delegatie uit België ontvangt als gasten bij zijn theeceremonie?
Wie had kunnen verwachten dat hij ambassadeur van 14 miljoen Nigeresen zou worden?
Wie had het bovendien kunnen bedenken dat deze man een gezin in Nederland zou kunnen
stichten en onderhouden? Ieder mens is uniek, ieder mens is bijzonder, ieder mens is speciaal,
ieder mens kan het. Als iedereen kans krijgt om het te doen. Wij zijn allemaal uniek, alleen heeft niet iedereen dezelfde kansen gekregen om alles te doen wat hij/zij kan.
Ieder mens is uniek, geef iedereen een kans, de ruimte, gelijke kansen. Gun iedereen een kans om te doen wat hij kan. Gun elkaar succes en gelijkheid, loop niet langs elkaar om te doen alsof. Geef iedereen gelijke kansen. De wereld is van en voor ons allemaal, voor mens, dier en natuur.
27 juni 2009 was voor mij een bijzondere dag. Een dag die begon met veel spanning.'s Morgens
ben ik gewoon gaan werken. 's Middags ging ik samen met een vriend naar de NATO Basis in
Geilenkirchen Duitsland om onze stichting Aman-Iman (water=leven) te vertegenwoordigen. Ik ben uitgenodigd door een bijzondere man (Stefan Grobben). Hij vroeg mij of ik een theeceremonie voor prinses Astrid van België wilde houden. Toen hij dat aan mij vroeg, dacht ik ja, ja, ik thee voor een prinses maken? Dat kan niet, een geitenhoeder en kamelendrijver, thee maken voor een prinses? Dat geloof je zelf toch niet, eerst zien en dan geloven. De weg naar de NATO basis in Geilenkirchen was al spannend genoeg. Ongeveer 500 meter voor de ingang begon ik te trillen van spanning. Wij moesten ons paspoort laten zien. Je zag links en rechts bewakers met geweren. Overal waar je keek zag je militairen. Gelukkig mochten wij doorrijden tot aan het gebouw waar het evenement (GK Goes Africa) werd gehouden. Wij moesten snel lossen en de auto snel wegzetten. Daarna alles voor onze stand en de theeceremonie klaarzetten.
Om vier uur zou de prinses komen, maar ik maakte ook voor andere bijzondere mensen thee, want iedereen is uniek, iedereen is bijzonder, iedereen is speciaal. Ik had een aardig publiek dat veel interesse toonde voor mijn cultuur. Om 18:00 uur kwam een van de bewakers naar onze stand toe en zei tegen ons: “Jullie moeten er rekening mee houden dat de prinses over 30 minuten bij jullie zal zijn”. Ik zag mijn vriend Fons helemaal glanzen, hij was overgelukkig. Hij riep naar mij: “Abakoula, je moet zorgen dat je klaar bent, want de prinses komt zo” Precies om half zeven uur kwam de prinses met andere hoogheden bij ons aan. Ik was behoorlijk zenuwachtig. Ik ben gewend om de thee door te geven aan de mensen die naast mij zitten. Ik moest de hele tijd denken dat de prinses misschien wel in het midden zou gaan zitten. Je wil niet weten wat er op dat moment door mijn hoofd ging. Het enige waar ik dan aan denk, is dat Allah (God) bestaat, ik heb gebeden voor dit moment. Ik wilde niemand beledigen als de prinses in het midden had gezeten, want dan had ik een probleem. Een prinses moet je toch als eerste thee geven en dan pas de rest. Maar ieder mens is uniek, ieder mens is bijzonder en ieder mens is speciaal. Allah (God) heeft mijn gebed verhoord, mijn dag kan niet meer stuk, ze is naast mij komen zitten. Ik begon met de ceremonie en iedereen zat om me heen met veel bewakers, fotografen en andere belangstellenden Nadat ze de thee hadden gedronken, vroeg ik aan Fons de foto en ons solidariteitsarmbandje. Deze heb ik aan de prinses overhandigd. Ze keek er naar en je zag aan haar gezicht, dat ze sprakeloos was.
Ze toonde het aan de fotografen en de rest, zodat iedereen kon zien wat ze gekregen had. Op dat moment zag ik Fons, helemaal door het dolle heen. Hij deed zijn schoenen uit en hij liep over de tapijten heen en pakte het flesje water, dat ik in 2006 vanuit Niger meegenomen had om hier in Nederland te laten onderzoeken wat voor een troep de mensen in Inadougoum drinken. Hij begon te vertellen over de situatie in Niger en onze reis in 2008-2009 door Niger. Hij vertelde over onze stichting en je zag hoe overgelukkig Fons was om te vertellen wat hij meegemaakt had tijdens onze reis in Niger. Hij kan daar fantastisch over vertellen, de hele delegatie zat met open mond aandachtig naar ons te luisteren. Ze hebben langer dan een half uur bij ons gezeten, met ons gepraat, vragen gesteld hoe wij op het idee gekomen zijn dit project te starten. Er zijn immers genoeg professionele hulporganisaties, die dit soort werk doen. Waarom doen ze daar niets? Wij hebben hun uitgelegd hoe de situaties in Inadougoum is en dat er inderdaad genoeg professionele organisaties geweest zijn in het gebied. Er zijn 4 putten gemaakt in dat gebied, die wij met eigen ogen gezien hebben. Deze staan helaas al jaren droog, omdat die niet diep genoeg waren. Er is geen enkele professionele organisatie geweest, die zo’n grote investering in het gebied wil doen, terwijl er door het hele land wel dezelfde soortgelijke waterinstallaties gemaakt worden. Wij hebben afscheid van de prinses en andere hoogheden genomen. Het feest ging door tot diep in de nacht, maar Fons en ik hebben om half tien afscheid genomen van de organisatie van het evenement (GK Goes Africa).
Met dit verhaal wil ik namens het hele bestuur en vrijwilligers van stichting Aman-Iman (water=leven) en hele bijzondere en speciale man bedanken voor het organiseren van deze bijzondere dag: hr. Stefan Grobben. Deze dag was georganiseerd ten behoeve van het verwijderen van landmijnen in Afrika. Als Stichting Aman-Iman waren wij bijzonder vereerd en dankbaar, dat wij op deze dag aanwezig mochten zijn.
Met vriendelijke groeten,
Abakoula Argalaless, voorzitter Stichting Aman-Iman
Maastricht, 24 januari 2009
Lieve mensen,
De wereld zit vol met veel liefde, harmonie, geluk, barmhartigheid, en medeleven met anderen. Maar er gebeuren nare dingen in onze wereld, hoe aardig dat je ook bent. Hoe je ook meeleeft met anderen, er zijn anderen die je niet altijd mogen of je kwaad willen doen. Wij hebben het laatste anderhalf jaar zo veel gedaan om anderen te helpen, die veel minder hebben dan wij. Dankzij jullie hulp, gaat het ons zeker lukken, om voor Inadougoum een waterinstallatie te realiseren. Zoals jullie waarschijnlijk de laatste dagen gemerkt hebben, is er iemand die anders denkt dan wij, ons kwaad wil doen door onze website te misbruiken. Hierdoor is onze site een paar dagen uit de lucht gehaald. Op deze manier willen we jullie onze excuses aanbieden. Nogmaals wat je ook doet, wees alert. De wereld zit vol met verrassingen. Hieronder ziet u een e-mail die wij van mijndomein.nl hebben ontvangen.
Beste Abakoula Argalaless,Vandaag is jouw domeinnaam aman-iman.nl geblokkeerd op onze servers. De reden hiervoor is dat iemand scripts op jouw website heeft misbruikt om grote hoeveelheden ongewenste e-mail de wereld in te sturen. Met excuses voor het ongemak en vriendelijke groet,Het Mijndomein.nl team
Maastricht, december 2008
Sint spelen voor schoon drinkwater voor kinderen in Niger.
De eerste zwarte Sint en witte Pieten in Maastricht, tijdens een bijeenkomst van het
Platform Millenniumdoelen Maastricht
Maastricht, 19 november 2008Hallo allemaal,
Daar ben ik weer en ik heb het lekker druk. Het gaat goed met mij en de ontwikkeling rondom de Stichting Aman-Iman.
De samenwerkingscontracten met NGO Tanakra zijn gelegaliseerd en ondertekend. Een deel van de samenwerkingscontracten ligt bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken van Niger. Daarnaast gaan wij door met het organiseren van verschillende activiteiten om geld in te zamelen.
In een korte tijd hebben we, dankzij jullie steun, ruim 43.000 euro verzameld, dat is niet niks. Wij zijn echter nog lang niet klaar, daarom vraag ik jullie ons te blijven steunen.
Inadougoum blijft jullie steun nodig hebben.
Samen met Fons ben ik op 14 november naar DSM geweest, waar wij een gesprek hebben gehad met Dhr. Alex Vrinzen. Alex Vrinzen is president van Water4life. Water4Life (DSM) draagt haar eigen steentje bij om onnodige kindersterfte als gevolg van onveilig drinkwater te verminderen. Water4Life produceert, distribueert en traint mensen in het gebruik van waterfilters. Zij hebben reeds ruim 10.000 families voorzien van veilig drinkwater.
Wij hebben een boeiend gesprek gevoerd. Hij was onder de indruk van onze Stichting en over de manier waarop we te werk gaan en wat wij al bereikt hebben. Hij zal binnen zijn organisatie bekijken wat men nog voor ons zal kunnen betekenen.
Van Alex Vrinzen hebben we een "Water purifier" (waterfilter) cadeau gekregen. Hierover zijn gezamenlijke afspraken gemaakt. De Stichting Aman-Iman gaat bekijken of deze waterfilterketel in Niger gemaakt kan worden. We zullen dat in nauw overleg gaan doen met NGO Tanakra.
Er zal bekeken worden of plaatselijke bevolking de waterfilterketels na kunnen maken. In alle landen waar Water4life werkt, wordt de waterfilterketel lokaal gemaakt. DSM (Water4Life) zorgt voor de filters die het water zuiveren. Op deze wijze wil men de lokale bevolking betrekken bij het project.
Als de mogelijkheid bestaat, dat de waterfilterketel in Niger geproduceerd kan worden, dan zorgt stichting Aman-Iman samen met Water4life voor een opstart om de "Water purifier" op grotere schaal in productie te nemen. Het doel van de Stichting Aman-Iman blijft een waterinstallatie voor Inadougoum en de omringende dorpsgemeenschappen
Tot zover over de ontwikkeling rondom de Stichting Aman-Iman. Zodra er weer nieuws zal ik jullie berichten.
Nogmaals: blijf ons steunen want wij hebben jullie steun hard nodig.
De mensen in Inadougoum zullen jullie duizendmaal dankbaar zijn.
Voor meer info over de "Water purifier" (waterfilter) kijk op onze website. Er is een link gemaakt naar Water4life.
Zoals het Barack Obama is gelukt om president van Amerika te worden, ben ik ervan overtuigd dat het ons zal lukken om 10.000 mensen te voorzien van schoon en veilig drinkwater.
Met vriendelijke groeten,
Abakoula Argalaless, voorzitter Stichting Aman-Iman
Maastricht, 12 juli 2008
Beste Sponsors,
Vandaag is de laatste dag van Parade Brunssum.
Wat is het jammer, dat de heerlijkheid niet eeuwig is.
Maar de organisatie van de Parade heeft zijn best gedaan om in een korte tijd de wereld bij elkaar te brengen.
Ondanks slecht weer en slechte communicatie met de organisatie van het Afrikadorp, hebben de medewerkers en vrijwilligers van de stichting Aman-Iman een aardig bedrag bij elkaar gehaald.
Hiervoor dank ik ze ten zeer.
Onze reporter Fons heeft een zeer mooi werk geleverd, hij heeft 2 fotoalbums samengesteld en tijdens de Parade werden deze heel vaak bekeken door de bezoekers.
Ik raad u aan om onze activiteitenagenda in de gaten te houden om het werk van Fons te komen bekijken, want het is de moeite waard.
Mijn dank aan ieder, die een bijdrage geleverd heeft aan dit project, want dit project is van levensbelang voor de dorpelingen en regio van Inadougoum.
Abakoula Argalaless, voorzitter Stichting Aman-Iman
Maastricht, 27 mei 2008Geachte sponsors,
Het is een tijdje geleden, dat ik iets van mij heb laten horen. Het klinkt alsof ik jullie vergeten ben, maar het is niet zo, want ik kan jullie nooit vergeten, jullie zijn diegenen, die mijn droom in vervulling laten gaan.
Jullie hebben eigenlijk een deel van mijn droom al vervuld, want dankzij jullie ben ik samen met vrienden van Aman-Iman in Maart naar Niger gereisd, een boeiende reis, wij hebben hard gewerkt, gelachen en tranen gelaten.
De reis was absoluut zinvol, want als wij niet naar Niger waren geweest, hadden wij geen goede contacten kunnen leggen met de locale organisaties en de overheid.
Nu hebben we al goede afspraken kunnen maken en de volledige medewerking gekregen van de overheid van Niger op zwart-wit.
Ik heb naast de Minister van Niger gezeten en met hem gesproken, waarvan ik nooit heb durven dromen, maar dankzij jullie en stichting Aman-Iman is het mij gelukt.
Informatie over onze reis en foto's kunt u al bewonderen op onze site www.aman-iman.nl.
Een verslag van onze reis in Niger zal binnenkort verschijnen op onze website.
Ik vraag onze sponsors om ons te blijven steunen, want het is hard nodig, en wij gaan zeker de strijd winnen, dankzij jullie.
Als ik de kranten lees, beloven de politici, dat de armoede in de wereld in 2015 zal verdwijnen, maar zonder stichting Aman-Iman zal regio Inadougoum in Niger niets van die beloftes merken.
Als je de kaart van Niger bekijkt dan zie je dat Inadougoum een vergeten deel is van de wereld.
Ik hoop, dat de hele wereld dezelfde wapens gaat pakken als Aman-Iman. Wij moeten elkaar helpen, want wij hebben elkaar nodig.
Wij moeten elkaar respecteren, want wij hebben elkaars respect nodig.
De wereld is van ons en wij zijn van de wereld.
Mensen , jullie hebben mijn respect.
Ik hoop jullie zo snel mogelijk bronwater uit Inadougoum te mogen laten proeven.
Tot schrijvens,
Voorzitter dhr. Abakoula Argalaless
15 Februari 2008
Aman-Iman Water=Leven
Bernardinuscollege Heerlen
Heilig Kruis St. Ursulacollege Maaseik
Parochie Voerendaal
Mooi Weer de Leeuw
Wat een combinatie, is dat toeval? Of is het voorbestemd?
Eerst wordt je als een vruchtbaar eitje en een zaadje verwekt door 2 geliefden. Je bent een vrucht. 9 maanden later kom je ter wereld, het allereerste wat je doet is een schreeuw geven, wat door de dokter aan je ouders door wordt gegeven als een teken van gezond leven.
Oh ja, water is leven, maar de gil die je gaf is ook een statement dat je aflegt, de belofte aan (God) Allah, dat je de wereld zou redden (veranderen). Nog een paar maanden later begin je wat te brabbelen, leren praten, nu vraag je aandacht van je ouders (omgeving). Jouw beste schreeuw was ook een schrik van jou om je eerste licht, open ruimte, te ervaren.
Je groeit en groeit, je begint te dromen, maar je durfde niet met je dromen naar buiten te komen, want voordat je uit de buik van je moeder kwam, had (God) Allah een woord in je oren gefluisterd "jongen, als je bidt, bidt je voor iets wat redelijkerwijs uitvoerbaar is".
Je bent geboren in het verre Afrika, waar miljoenen kinderen geboren worden per dag en die dromen net als jij, maar durven niet met hun dromen naar buiten te komen. Nu je hier bent ga je verder dromen. Had je maar een vliegtuig of een bootje, zodat je alle die mensen, die jouw droom helpen waar te maken, mee te nemen naar het dorp, zodat ze met eigen ogen kunnen kijken naar jouw strijd voor schoon drinkwater.
Maar het is meer dan dat, want daar is helemaal geen water. Je hoopt dat mensen je begrijpen als je het hebt over "schoon drinkwater". Hoop en geloof, hoop en droom, dat is jouw inzet in deze strijd.
Je wil op deze wijze alle die mensen, die jou steunen helpen jouw droom waar te maken, bedanken,
Water is Leven?
College leren?
Media aandacht?
Parochie geloof?
Is dat allemaal toeval of voorbestemd (vastgesteld)?.
Mensen dit is mijn manier om jullie allemaal, Ik zeg allemaal....met volle respect, te bedanken,
15 December 2007: Abakoula bij Paul de LeeuwOngelofelijk.
Maandagavond, ik kreeg een geweldig idee. Wat nou als ik eens een mailtje stuur naar 'Mooi weer de Leeuw' om te vragen of ik in de uitzending mag voor de stichting ?
Met wat hulp stelde ik een korte mail samen, dat ik graag onze stichting in de media zou willen brengen, met als catch op de laatste regel " En ik zou jullie graag mijn Burka laten zien". Ik denk dat dat laatste wel de redactie over de streep getrokken heeft, want dinsdagochtend wilde de Redactie van Mooi weer de Leeuw meteen meer informatie.
Dinsdagmiddag was het bekeken, ik kon zaterdag 15 december voor de opnames in Studio Cée in Almere komen. Ik mocht maar één ander persoon meenemen.
We hebben gekozen voor Basja Jantowski, voor ons een waardig vertegenwoordigster van Aman-Iman. Helaas was zij niet aan het woord gekomen, maar zorgde wel al voor een goede inkomer.
Ik was nl. al 's morgens om 8.30 uur vertrokken om op tijd (13.15 uur) in Almere te zijn, de GPS die ik meegenomen had was niet optimaal, vandaar het vroege vertrek. Nu was ik op tijd in Almere, alleen Basja belde mij dat ze pas om 12.30 uur aan zou komen met de trein, leve de NS.
Daar ik bang was om, na haar opgehaald te hebben , de weg niet meer zo snel zou kunnen terugvinden, en misschien ook nog te laat zou komen, adviseerde ik haar een taxi te pakken. Toen zij aankwam bij de studio, wilde ze de taxi betalen, maar de taxichauffeur wilde niet dat zij de rit betaalde en gaf haar ook nog 20 euro voor de stichting: bedankt Taxibedrijf Almere.
Voordat Basja arriveerde werd ik gebeld door iemand van de redactie, die, zo nerveus als ik was, enkele regels met mij wilde doornemen: Dit moet je zeggen, dat moet je zeggen, je mag geen namen noemen, geen reclame maken enz. Alle genodigden waren samen in de wachtkamer, zo heel erg warm. Omdat er zoveel gepraat werd over en weer, dachten wij dat we in de wachtruimte rustig foldertjes konden uitdelen, daar was tenslotte niks over gezegd. Helaas werd er ingegrepen en moesten de (meeste) foldertjes teruggegeven worden. En toen de Studio in; je denkt dat het groot is, maar in wezen is het maar een kleine ruimte, en koud....
Paul de Leeuw vond ik gewoon fantastisch, ook buiten de opname. De grapjes die hij maakte kon ik best wel tegen. In feite mocht ik alleen zeggen "Ik kom vragen voor geld (financiële steun) om een waterput te kunnen laten aanlegen in mijn dorp Inadougoum in Niger, drinkwater voor 10.000 mensen, maar ik denk dat jullie me ondertussen wel kennen, het werd ietsje meer. Kijk maar naar de opname . Mijn kerstverhaal/wens was, denk ik, ietsje teveel van het goede voor deze uitzending, misschien ga ik er inderdaad nog mee naar de IKON. Maar jullie kunnen het ook lezen, het heet "199 vragen zonder antwoorden".
Paul de Leeuw attendeerde de mensen uit de studio nog eens op de armbandjes van onze stichting en gaf aan dat de gift bij de uitgang ook nog eens goed terecht kwam, dus toen ik met mijn armbandjes klaar stond, stroomden de mensen toe, tientjes en twintigjes werden in de doos gegooid, iedereen wou een armband, wie wil er nou niet een herinnering aan een geweldige avond.
Wij wachten vol verwachting af, hoe onze teller op de site eruit komt te zien, in ieder geval heb ík een geweldig dag gehad, ook Basja was onder de indruk.
Groetjes mensen,
Abakoula Argalaless
Maastricht 9 December 2007Beste sponsors,
Er is sinds de oprichting van de Stichting Aman-Iman in april j.l. veel gebeurd.
Dank zij jullie steun hebben we op dit moment al bijna € 13.000 sponsorgeld binnen.
We gaan door met acties, o.a. bij het Bernardinus College in Heerlen (20 december kerstactie en op Goede Vrijdag 2008 sponsorloop) en ook de Vastenactie van het College Maaseik België en de lagere school aldaar. Van al deze acties gaat de opbrengst naar Aman-Iman.
Ook hebben we een aanvraag ingediend bij Stichting Wilde Ganzen, om onze acties te ondersteunen.
Voor zover alleen maar goed nieuws, we gaan dus gewoon door met het voeren acties, om geld in te zamelen voor ons project.
Vanuit Nederland kunnen we niet alles regelen. In de laatste bestuursvergadering hebben we daarom besloten om in maart 2008 met een afvaardiging van het bestuur naar Niger af te reizen.
Wat gaan we daar doen?
We gaan praten met de Minister van Binnenlandse zaken.
Abakoula heeft telefonisch contact met hem gehad, hij heeft zijn medewerking toegezegd.
Hij heeft doorgegeven dat wij in de periode maart/april 2008 naar Niger komen. De Minister zorgt voor de afspraken met de verschillende instanties. (bv. de Minister van Waterschap).
Gesprekken voeren met de regionale overheden in de provincie Tahoua.
We gaan in het dorp Inadougoum overleggen met de lokale bestuurders, om hen actief te betrekken bij het project.
Dorpen bezoeken waar reeds waterinstallaties gerealiseerd zijn.
Contacten leggen met de plaatselijke NGO's (non-governmental organizations). Om samen te bekijken welke ondersteuning zij ons kunnen bieden bij de uitvoering van het project. In deze regio heeft de Rotary uit België en Unicef uit Niger al 16 soortgelijke projecten in uitvoering.
De stichting Aman-Iman wil het projectgeld uitsluitend besteden aan het doel: Het realiseren een waterinstallatie in Inadougoum. De kosten van de reis naar Niger vallen hier dan ook buiten.
We zullen deze reis dan ook zelf bekostigen.
Wel vragen wij U graag een financiële ondersteuning om een deel van de kosten van deze reis te dekken.
Als U een bijdrage wilt overmaken vermeldt dan wel: "reis Niger", zodat wij het op de juiste manier kunnen verwerken in de administratie.
Bij voorbaat mijn dank aan jullie allen,
Hoogachtend,
Abakoula Argalaless, voorzitter Stichting Aman-Iman
Maastricht, 30 oktober 2007Beste sponsors,
Even dit, een mededeling...
28 Oktober jl. heeft het bestuur vergaderd en vergaderd...en komt tot de conclusie dat we onze solidariteitsarmband van 3 euro naar 5 euro moeten verhogen, want we hebben onze sponsors gegarandeerd, dat al het geld dat we van hun ontvangen, aan het project gaan besteden.
Het is echter niet de bedoeling dat we ergens in moeten investeren om geld binnen te halen voor ons doel. Jullie zijn onze hoop, maar dit armbandje blijft een symbool voor onze sponsors, we hebben gemerkt, dat wij meer moeten uitgeven dan wat wij ontvangen voor deze armband, dit komt door de hoge prijzen van vellen, kleurstoffen en materialen.
Nogmaals, het is nooit de bedoeling geweest om met deze armband geld te gaan verdienen, mijn hoop en ik blijf het hopen, is dat deze armband wereldwijd gedragen wordt als symbool van water = leven.
Ik hoop dat ik ooit een vette rijke persoon of bedrijf tegenkom, die het gaat promoten.
Ik overweeg het zelfs om ermee naar Amerika af te reizen om het aan Ophra Winfrey te overhandigen, want ik heb gelezen, dat ze de rijkste vrouw is op dit moment. Ze heeft een akte laten opstellen, waarin ze aangeeft zoveel miljoenen aan haar honden na te laten.
Maar ja, waarom zover reizen, in Nederland lopen genoeg rijken, ik moet er gewoon een keer tegenaan lopen, maar wie weet, want deze armband wordt al door Prinses Mathilda gedragen, die ben ik een keer in Brussel tegengekomen. Bij Women-Award prijsuitreiking had ik een goed gesprek met haar. Zij was zo spontaan na afloop van ons optreden naar ons toegelopen en was geïnteresseerd in de instrumenten waar wij op gespeeld hadden, daar had ze wat vragen over gesteld. Ik kon het niet nalaten te vertellen over onze stichting, en toen heb ik haar het symbolische armbandje overhandigd, ze was vereerd. Ik hoor nog steeds de stemmen van de vrouwen die haar begeleiden zeggen; ohh....hij heeft een cadeau voor haar.
Ik weet niet of het mij lukt om onze prins Willem-Alexander en prinses Maxima zover te krijgen om het armbandje te dragen, maar ik moet ze eerst tegenkomen op het juiste moment.
Ik wil nog iedereen attenderen op deze armband. Het kan zijn dat sommige mensen schrikken, omdat het bandje gemaakt is van kamelenleer. Het is niet de bedoeling dat we opdracht geven om kamelen te slachten vanwege hun huid. Nee, nee en nog eens nee, tegen dierenmishandeling bestaat er geen volk op deze aarde die meer respect heeft voor dieren dan de Toeareg, vooral voor kamelen.
Ik heb zelfs dagen zitten huilen, toen mijn broer belde om mij mee te delen dat mijn kameel dood was gegaan na een race. Het was een fout geweest van een verzorger, want een kameel kan nl. 3 á 4 weken zonder drinken, maar hij had hem een paar dagen voor de race, water en zout gegeven. Mijn kameel had daardoor een hoge bloeddruk gekregen en is kort na de race hieraan doodgegaan.
Bedankt voor uw begrip.
Abakoula Argalaless, voorzitter Stichting Aman-Iman
28 september 2007
Beste mensen,
Stichting Aman-Iman wil alle mensen die aanwezig waren op 28 september bij onze eerste (sponsor) presentatie avond, van harte bedanken. Niet alleen de aanwezigen op die avond, maar ook alle mensen die verhinderd waren om te komen en ons toch gesteund hebben.
Het was een succesvolle avond, wij hebben €1.600,- opgehaald, maar het belangrijkste is dat wij heel veel informatie hebben doorgegeven over ons doel, dat brengt ons weer een stapje dichterbij. Nogmaals, u kunt ons niet alleen financiëel helpen, maar ook uw ideeën en advies kunnen ons ook enorm helpen.
Lieve mensen, laat ons a.u.b. niet vallen door het egoïsme van deze tijd, laat de droom van ruim 10.000 mensen (en 50.000 dieren ), waar maken. Wij zijn geen concurrenten van grote organisaties en willen dat ook niet zijn. Ik kan me voorstellen, dat iemand denkt, waarom gaan jullie niet naar de grote organisaties, de grote organisaties doen hun werk en blijven hun werk ook doen. Maar directe hulp, zoals waar onze stichting voor gaat, zijn kleine organisaties met een groot hart voor nodig.
Dus beste mensen, ik zeg het nogmaals, help ons om die droom waar te maken. Zijn er mensen op het gebied van schoon drinkwater actief zijn, of connecties hebben, a.u.b. help ons. Wij zijn pas gestart met onze stichting, dus wij zijn geen professionals op het gebied van schoon drinkwater. Wij hebben wel al contact met enkele deskundige adviseurs. Maar samen met uw hulp, ben ik ervan overtuigd, dat de droom van Inadougoum werkelijkheid wordt.
Onze stichting werkt op basis van vrijwilligers, wij zijn allen mensen met een eigen baan (of bedrijf), en hebben alles wat een normaal mens moet hebben om gelukkig te zijn. Wij willen gewoon hulp bieden aan mensen, die ook het recht hebben op een wat makkelijker leven, zoals watervoorziening in de naaste omgeving.
Stichting Aman-Iman wil nog in het bijzonder TV Maastricht bedanken, die zich de moeite heeft gedaan om onze presentatie te komen filmen.
Mocht het mensen geven, die in de mediawereld zitten of connecties hebben hierin, die willen wij hier ook vragen ons te helpen om dit probleem, de droogte in de Sahel, onder aandacht te brengen.
Mijn dank aan jullie allemaal,
Abakoula Argalaless, voorzitter Stichting Aman-Iman,